Κυριακή, 14 Φεβρουαρίου 2016

Ο άγνωστος 20ός αιώνας του John Conrat


Γιορτάζουμε σήμερα την συμπλήρωση 115 χρόνων από την γέννηση του μεγάλου ευπατρίδη, φιλέλληνα και αστυνομικού John Conrat (1901-2000). Γεννημένος από διαφορετικούς γονείς στο borough του Staten Island της Νέας Υόρκης, με καταγωγή από τα Χανιά της Κρήτης, ο Conrat υπήρξε από τα επιδραστικότερα, αν και παραγνωρισμένα, πνεύματα του 20ου αιώνα, αφήνοντας τη σφραγίδα του σε όλες σχεδόν τις γνωστές τέχνες – αλλά και σε μερικές άγνωστες. Σε αυτό το μίνι αφιέρωμα θα αναφερθούμε σε κάποιες από τις στιγμές που καταδεικνύουν το μέγεθος της συμβολής του σε μια σειρά από πρακτικές που σήμερα θεωρούμε δεδομένες.


John Conrat, Αθήνα 1935


Γεννιέται κουφός, ωστόσο η ακοή του σταδιακά αποκαθίσταται. Σε βρεφική ακόμα ηλικία κατακτά την τέχνη της παντομίμας και από την κούνια διασκεδάζει οικογένεια και φίλο του παππού με νούμερα όπως «ο τροχονόμος», «μαέστρος», «τρεις φίλοι», «εμμονές» και «Βηρυτός»  (ας προσέξουμε εδώ την κλιμακωτή εξέλιξη των έργων σε πολυπλοκότητα). Σε ηλικία δύο ετών απορρίπτει την παντομίμα και σταματά τις παραστάσεις - για να επανέλθει σε αυτή στα μέσα της ζωής του.

Σε ηλικία τεσσάρων ετών εντυπωσιάζει τους πάντες στο νηπιαγωγείο εισάγοντας μία μεικτή τεχνική που συνδυάζει τέμπερα, μαρκαδόρο, μολύβι, τροφή και απορρίμματα. Τα έργα του, αν και στερούνται άμεσα αντιληπτού νοήματος, έχουν αδιαμφισβήτητη αισθητική δύναμη, νεύουν προς μιαν άλλη ποιότητα, ταράζουν βεβαιότητες και εν τέλει συγκροτούν το «Frühkunst» όπως θα ονομαστεί αργότερα το νέο αυτό ρεύμα. Δυστυχώς δε σώζεται κάποιο έργο.  

Κυψέλη, 1933
Παρ’ ότι η φωτογραφία είχε εφευρεθεί σχεδόν έναν αιώνα πριν, ο 20χρονος Conrat παρατηρεί το 1921 ότι όλες οι φωτογραφίες δείχνουν είτε ανθρώπους, είτε ζώα, είτε έπιπλα, είτε τοπία. Πουθενά γιαούρτη! Τόνοι γιαούρτης παράγονται και καταναλώνονται κάθε χρόνο (όχι ακόμα τυποποιημένης), αλλά τη φωτογραφημένη γιαούρτη λες και την απαγορεύει κάποιο αόρατο χέρι. Μοιράζεται την παρατήρησή του με τον φίλο της μητέρας του Brassai, ο οποίος και του υπόσχεται να φωτογραφήσει γιαούρτη το συντομότερο δυνατό. Σήμερα οι φωτογραφίες γιαούρτης θεωρούνται δεδομένες.   

Η ανάπτυξη της φωτογραφίας στις αρχές του 20ου αιώνα έχει στρέψει τη ζωγραφική από τον νατουραλισμό σε άλλα ρεύματα, ενώ οι πρωτοπορίες, αρνούμενες το παλιό ανοίγουν συνεχώς νέους ρηξικέλευθους δρόμους. Ωστόσο κανείς δε ζωγραφίζει γιαούρτη, παρατηρεί ο 21χρονος John Conrat και βάζει την πρώτη πινελιά. Σήμερα ποιος θα έπαιρνε στα σοβαρά κάποιον (άλλο) αν έλεγε ότι «ζωγραφισμένη γιαούρτη δεν υπάρχει»;
1η έγχρωμη φωτογράφιση,
Ακροπόλ Παλάς, 1936


Οι καινοτόμες ιδέες του Conrat για την φωτογραφία δεν σταματούν εδώ. «Θα με γελούν τα μάτια μου» αναφωνεί έκπληκτος στις 12 Φεβρουαρίου του 1936 κοιτάζοντας μία φωτογραφία που είναι αυτός και μερικά ξαδέρφια του. «Λάθος! Όλες οι φωτογραφίες είναι λάθος! Μόνο εγώ το βλέπω; Δείχνουν τα πάντα ασπρόμαυρα, ενώ ο πραγματικός κόσμος, τα άλογα, τα τραπέζια, κ.ο.κ. έχουν χρώματα». Ο ίδιος θα φωτογραφηθεί έγχρωμα από το νάνο Σόλωνα. Η ιδέα βρίσκει δραματική απήχηση, με τις επόμενες δεκαετίες να ανήκουν στην έγχρωμη φωτογραφία. Σήμερα, η ασπρόμαυρη φωτογραφία χρησιμοποιείται μόνο για «καλλιτεχνικούς λόγους», από «άποψη». Το 1937 ο Conrat ανακοινώνει με ένα μεγάλο λυρικό ποίημα την απόφασή του να μην ξαναφωγραφηθεί.

Τρεις και πλέον αιώνες έχουν συμπληρωθεί από την εμφάνιση της πρώτης όπερας στην Ιταλία των τελών του 16ου αιώνα. Η όπερα αποτελεί το διαμάντι στο στέμμα της Δυτικής μουσικής παράδοσης, το οποίο έχουν υπηρετήσει δημιουργοί όπως ο Μότσαρτ, ο Βάγκνερ και ο Πουτσίνι, όμως το κοινό είναι αναγκασμένο να παρακολουθεί τις –συχνά πολύωρες- παραστάσεις όρθιο. «Αυτό μπορεί να λυθεί με την τοποθέτηση καθισμάτων στα θέατρα» σκέφτεται ο Conrat ένα ζεστό απόγευμα του 1927˙ σήμερα σε όλες σχεδόν τις όπερες κάθονται˙ η «όπερα για όρθιους» φαντάζει ένας αλλόκοτος αναχρονισμός.

Ο Conrat θεωρούσε ότι η κλασσική θεατρική σκηνή περιορίζει κατά πολύ τις αφηγηματικές δυνατότητες των έργων – δεν μπορούσε π.χ. να χωρέσει δύο στρατούς που μάχονται στις κυματιστές πεδιάδες της Αγγλίας. Μόνο πολύ αργότερα, και μετά την μεγάλη εισπρακτική επιτυχία του Λίλου του, θα συλλάβει και θα μπορέσει να κατασκευάσει τη «Νέα Σκηνή», μία μακρόστενη θεατρική σκηνή με το διπλάσιο σχεδόν εμβαδό. Η επαναστατική για την εποχή καινοτομία θα μεταμορφώσει την θεατρική τέχνη, η οποία ελεύθερη πλέον από τους παλιούς χωρικούς περιορισμούς μπορεί να χρησιμοποιεί περισσότερους ηθοποιούς και σκηνικά και κατ’ επέκταση να εκφράσει ανώτερες και ευγενέστερες ιδέες.

Ο Conrat 17 χρονών στην οδό 3ης Σεπτεμβρίου

Θεωρείται ο πατέρας της μικρογλυπτικής. Έβρισκε άχαρα και ογκώδη τα γλυπτά που κοσμούσαν τα σαλόνια και τα μουσεία σύγχρονης τέχνης των ημερών του. Στην αρχή στράφηκε για έμπνευση προς την κλασσική αρχαιότητα, μόνο για να ανακαλύψει εκεί μεγαλύτερα, και όχι μικρότερα -όπως ήλπιζε- γλυπτά. Δεν το έβαλε κάτω, και παρά τη γενική δυσπιστία (που έφτανε στα όρια της ανοιχτής χλεύης - χαρακτηριστικός είναι ο λίβελος του Aristide Maillol), κατασκεύασε το πρώτο πολύ μικρό γλυπτό. Έπειτα, ένα ακόμα μικρότερο. Έπειτα άλλο ένα, πιο μικρό ακόμα! Σύντομα τα γλυπτά του έγιναν τόσο μικρά που δεν φαίνονταν με γυμνό μάτι˙ μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, μια νέα τέχνη είχε γεννηθεί.

Δύο χρόνια αργότερα, ο Conrat εφαρμόζει τις αρχές τη νέας αυτής τέχνης στον πάγο, κατασκευάζοντας το πρώτο πολύ μικρό γλυπτό από πάγο, το οποίο, σπάζοντας άλλο ένα ρεκόρ για την εποχή του, έγινε και το γλυπτό πάγου που έλιωσε γρηγορότερα. Το πολύ μικρό του μέγεθος (ας μην ξεχνάμε: αόρατο στο γυμνό μάτι), σε συνδυασμό με την ελάχιστη διάρκεια ζωής του, προσέδωσαν στους Διόσκουρους του Conrat  μυθικές διαστάσεις.

"Στον Conrat αποδίδεται και το ποίημα χωρίς ομοιοκαταληξία. Μία απλή ιδέα, που όμως δεν είχε σκεφτεί κανείς πριν από τον πάντα αντισυμβατικό Conrat".

Εθνική Βιβλιοθήκη, 1935
Δε θεωρούσε ασύμβατη την ιδιότητα του αστυνομικού με αυτή του καλλιτέχνη – και συχνά έφερε τον εαυτό του ως παράδειγμα («να, εγώ» έλεγε). Πηγαίνοντας μάλιστα ένα βήμα παραπέρα, διατύπωσε τη θέση ότι «αν και κάθε αστυνομικός δεν είναι καλλιτέχνης, και ούτε κάθε καλλιτέχνης είναι αστυνομικός, αυτά τα δύο είναι φορές που έχουν σχέση, ωραιότατα». Ο Conrat, όπως τόσο τυπικά συμβαίνει σε ανθρώπους που υπερβαίνουν τις νόρμες της εποχής τους, βρέθηκε ανάμεσα σε διασταυρούμενα πυρά: Οι μεν συνάδελφοί του από το Σώμα τον κορόιδευαν για τις καλλιτεχνικές του ανησυχίες, οι δε φίλοι του από τους καλλιτεχνικούς κύκλους ντρέπονταν για το αστυνομικό του επάγγελμα («λειτούργημα» τους διόρθωνε). Το έργο του υπήρξε η καλύτερη απάντηση απέναντι σε αυτές τις προκαταλήψεις (τα «κουτάκια» όπως τις αποκαλούσε) και μιλάει μόνο του: Υπηρεσία (συλλογή ποιημάτων, 1952), Αισθητική του εγκλήματος (μονογραφία, 1955), Πάρε το εκατό καημένη (επιθεώρηση, 1987), Κλέφτες και αστυνόμοι (μικρογλυπτό, 1947), Ένοχη μικρή αγάπη (μικρογλυπτό σε πάγο, 1949), Βραδινή περίπολος/Διακρίβωση στοιχείων (θεατρικός μονόλογος, 1970), Σεσημασμένες (χορός, 1991), Έγκλημα και Τιμωρία (μεταφορά του κλασσικού μυθιστορήματος σε παντομίμα, 1951), Γόμωση και Αναγόμωση (παντομίμα, 1952).  

Ο Conrat μας άφησε και έναν μεγάλο αριθμό από ευρεσιτεχνίες, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται το αστείο που γελάει, το διπλό βιβλίο (δύο βιβλία, το ένα μετά το άλλο, με κοινό δέσιμο στην πλάτη), το τριπλό βιβλίο,  ο καθρέφτης Ντόναλντ (σε δείχνει Ντόναλντ), το τυροκομικό κιτ τσέπης και δύο πρωτότυπα μοντέρνα νεανικά χτενίσματα (τα «σπορτ» και «μάβερικ»).


Νέα Υόρκη, άγνωστη χρονολογία
Στου Χάγιου, 1932-33
Ένα μυστήριο που βασάνισε τον Conrat σε όλη τη ζωή του, χωρίς τελικά να καταφέρει να το διαλευκάνει (κάτι που τον πλήγωνε και ως αστυνομικό) ήταν το γιατί το κοινό του κινηματογράφου γελούσε σε σημεία όπου δεν υπήρχε κάποιο αστείο. Λάτρης του κινηματογράφου ο ίδιος, δυσφορούσε και απορούσε για τον Άνθρωπο, όταν άκουγε σημαντικό μέρος του κοινού να ξεσπά σε γέλια σε σκηνές όπως αυτή: Στον επάνω όροφο του σπιτιού, ένα ζευγάρι τσακώνεται, αλλά η θυελλώδης ορμή μπλέκεται με το πάθος και το ζευγάρι ταυτόχρονα παλεύει και φιλιέται παράφορα. Μία ηλικιωμένη κυρία μπαίνει από την είσοδο στο ισόγειο, κοντοστέκεται και φωνάζει στις σκάλες με απορημένη φωνή «Είναι κανείς εδώ;». (γέλια)

Όταν ο Conrat μαθαίνει ότι του μένουν λιγότερες από δύο μέρες ζωής, βάζει στόχο να γράψει τα απομνημονεύματά του. «Φιλόδοξο» χαρακτηρίζεται το σχέδιο από τους επιβλέποντες ιατρούς, οι οποίοι και τον ρωτούν αν σίγουρα άκουσε καλά τι του είπαν. Αντί για απάντηση, ο Conrat κάνει ότι τον παίρνουν τηλέφωνο και βγαίνει βιαστικά από το θάλαμο, και κατόπιν από το νοσοκομείο. Θα κλειστεί στο δωμάτιό του (μέρος απαγορευμένο για τους γονείς του) με την αγαπημένη του γραφομηχανή για τις τελευταίες 48 πυρετικές του ώρες˙ σχολαστικός και τελειομανής, θα σπαταλήσει τις περισσότερες από αυτές στην οργάνωση του χώρου, τη ταξινόμηση των γραφικών υλών και τη δημιουργία ενός προσχέδιου-σκελετού. Συνειδητοποιώντας την ύστατη στιγμή ότι δεν προλαβαίνει να γράψει τα απομνημονεύματα του πολυκύμαντου βίου του όπως τα ήθελε, αποφασίζει στη θέση τους να γράψει ένα ποίημα. Παρατίθεται το κύκνειο άσμα του:

Πάει ο καιρός του τραγουδιού˙
και ο ήλιος στο πέλαγο λαμπυρίζει.
Όλα της ζήσης αγαπημένα
-όσα χάρηκα κι όσα μόνο ονειρεύτηκα-
μα κι όσα που ποτέ δεν άκουσα
με ζεσταίνετε, σας αγαπώ
και λύνω-
τους κάβους για ταξίδι στο άγνωστο˙
μα μάλλον στο τίποτα
-λέω κι ας μη συμφέρει.

Η τελευταία φωτογραφία του Conrat, 1937.


Πέμπτη, 31 Δεκεμβρίου 2015

Mary Christman 3

Νέο CD-ROM



Τα Χριστούγεννα πλησιάζουν! Τι πιο καλλίτερο δώρο λοιπόν από ένα CD-ROM! Και όχι όποιο και όποιο CD-ROM, αλλά το νέο CD-ROM του Ιούλιου Πτιμπέρ με λίγο συνεργασία του Ρόμπερτ Κολοβός. Το διπλό, και δεύτερο κατά σειρά CD-ROM του Πτιμπέρ (και τρίτο ταυτόχρονα που είναι διπλό) θα σας κάνει να εμπνευστείτε, να σιγοτραγουδήσετε, να γελάσετε, να θυμηθείτε, και, γιατί όχι, να κοινωνήσετε μεράκια ελληνικά, ανάλογα με το τι θα κάνετε τελικά εσείς.

Δεχτή και με παραγγελίες μέσω τηλέφωνο, όποιος πάρει, ανάλογα.



CD-ROM α’ πλευρά (εμπρός)
  1. Αργυρώνητη και κλαίουσα
  2. Κομπορρημονείς και ασχημονείς
  3. Λίγο τυρί
  4. Χόϊ και γουοχοχόϊ (μελοποίηση Αργύρη Καρβέλη)
  5. Θλίβομαι
  6. Η ζωή δεν είναι iPod
  7. Πέρκα και σαντούρι
  8. Βαίνεις μειούμενη
  9. Εγώ, άλλο είναι που δεν καταλαβαίνω
  10. Κίμωλος, της Παναγιάς το χάρμα
  11. Άνθρωπος, ο μικρός, ο μέγας
  12. Το ύφος του μ’ ενόχλησε
  13. Νιόπαντρη Γερόντισσα
  14. Γλυκός ερωτάκος

CD-ROM β’ πλευρά (δεύτερη)

  1. Παγωτό για τον Πέτρο
  2. Μα εσύ τρέμεις ολόκληρη
  3. Αχλάδη και ουρά
  4. Φαιοκίτρινο κοτονερό (στίχοι: Ρόμπερτ Κολοβός)
  5. Να’ μαστε πάλι εδώ Αντώνη
  6. Ονείρεμα μακεδονίτικο
  7. Με πανάκι και νερό (στίχοι: Ρόμπερτ Κολοβός)
  8. Μια γουλιά, μια μπουκιά, μια πιρουνιά
  9. Γουλίτσα το νερό σου
  10. Γατή γουλή
  11. Δέξου τις περιποιήσεις μου
  12. Τρελάθηκα και σώθηκα
  13. (για τον Φάνη) Που μας κοιτά απ’ την γειτονιά των αγγέλων
  14. Γυφτοπούλι





Κυριακή, 27 Δεκεμβρίου 2015

Έξαλλοι οι οδηγοί ταξί με την 3ήμερη αργία.


Έξαλλοι οι οδηγοί ταξί με την 3ήμερη αργία (25-26/12 σε συνδυασμό με την Κυριακάτικη αργία 27/12) που είχε σαν αποτέλεσμα να μπαίνουν όλοι στις λεωφορειολωρίδες για 3 ημέρες.

Σε επίσημη ανακοίνωση που εξέδωσε το σωματείο των οδηγών ταξί Αττικής αναφέρουν πως η ατυχής αυτή ημερολογιακή συγκυρία δημιούργησε τεράστιο πρόβλημα στις μετακινήσεις τους. Δηλώνουν ρητά πως δεν θα επιτρέψουν σε καμία περίπτωση να επαναληφθεί σαν φάρσα η ιστορία και την επόμενη βδομάδα σημειώνοντας πως η 2 Ιανουαρίου δεν είναι επίσημη αργία και η αστυνομία θα πρέπει να κάνει την δουλειά της. Σημειώνουν πως το σωματείο δεν μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνο για τις τυχόν αυθόρμητες αντιδράσεις κάποιων οδηγών ταξί.

Τέλος ειδική αναφορά γίνεται για την λεωφορειολωρίδα της Λ. Αλεξάνδρας η οποία μέσα στο 2015 βάφτηκε πράσινη για να ταιριάζει με το κίτρινο των ταξί και η οποία χαρακτηρίζεται από το σωματείο ως κόκκινη γραμμή απέναντι στις παραβιάσεις των λεωφορειολωρίδων από τους οδηγούς Ι.Χ.
 

Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2015

Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2015

Αλλάζει ο τρόπος που θα χτυπούνε οι καμπάνες.

Ο χειμώνας έρχεται και η ώρα άλλαξε αλλά αυτή δεν θα είναι η μοναδική αλλαγή που θα έχουμε φέτος σε σχέση με τον τρόπο που θα αντιλαμβανόμαστε τον χρόνο στην καθημερινότητα μας. 

Η εκκλησία μας, μέσα στο γενικότερο κλίμα απαξίωσης της από μια κοινωνία που ψήφισε για 2η φορά έναν άθεο πρωθυπουργό προσπαθεί να κάνει και πάλι αισθητή την παρουσία της με κάθε τρόπο. Μετά από μία επεισοδιακή και γεμάτη ένταση συνεδρίαση η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος αποφάσισε πως οι καμπάνες πλέον θα χτυπούνε σε military time. Πρακτικά αυτό σημαίνει πως στις 9 το βράδυ οι καμπάνες δεν θα χτυπούνε 9 φορές αλλά 21, στις 10 το βράδυ 22 κλπ.

Ας μην ξεχνάμε πως πολλές γωνιές της πατρίδας μας υπάρχουν άνθρωποι που εδώ και χρόνια απαιτούσαν ένθερμα αυτή την αλλαγή διότι, όπως οι ίδιοι υποστηρίζουν, με αυτόν τον τρόπο θα είναι πάντα σίγουροι για το αν είναι βράδυ ή πρωί. 

Το μεγάλο πρόβλημα όμως που αντιμετώπισε η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος ήταν τι θα κάνει στις 12 το βράδυ. Αν δηλαδή η καμπάνες θα χτυπάνε 24 φορές ή θα σωπαίνουν μέχρι τη μία. Τελικά το θέμα λύθηκε με παρέμβαση του ίδιου του αρχιεπίσκοπου Ιερώνυμου ό οποίος με εγκύκλιό του που απέστειλε σε όλες τις ενορίες, ζητάει να μη χτυπάνε οι καμπάνες των εκκλησιών σε ώρες κοινής ησυχίας.

Ο πρωτοσύγκελλος της Αρχιεπισκοπής Μάξιμος Παπαγιάννης του Ιωάννη, που υπογράφει την εγκύκλιο με εντολή του Ιερώνυμου επισημαίνει, όπως αποκαλύπτει ο ιστότοπος romfea, ότι έχουν διατυπωθεί πολλά παράπονα από αρκετούς πολίτες για υπερβολική και άκριτη χρήση των καμπανών των ναών.

Για το λόγο αυτό καλεί τους ιερείς να τις χτυπούνε «ηπιότερα» και πιο «κοφτά» και κατά τις βραδινές ώρες και τις ώρες κοινής ησυχίας να μη χτυπούνε καθόλου. Ακολουθεί πίνακας με τις ώρες και τον αριθμό που θα σημάνουν οι καμπάνες. 

Μετά μεσημβρίαν
12:00μ.    12
01:00μ.μ. 13
02:00μ.μ. 14
03:00μ.μ. 15
04:00μ.μ. 16
05:00μ.μ. 17
06:00μ.μ. 18
07:00μ.μ. 19
08:00μ.μ. 20
09:00μ.μ. 21
10:00μ.μ. 22
11:00μ.μ. 23

Προ μεσημβρίαν
12:00π.μ. 00 Μοναχά την Μεγάλη Εβδομάδα και τα Χριστούγεννα. 
01:00π.μ. 01 Μοναχά την Μεγάλη Εβδομάδα και τα Χριστούγεννα.
02:00π.μ. 02 Μοναχά την Μεγάλη Εβδομάδα και τα Χριστούγεννα.
03:00π.μ. 03 Μοναχά την Μεγάλη Εβδομάδα και τα Χριστούγεννα.
04:00π.μ. 04 Μοναχά την Μεγάλη Εβδομάδα και τα Χριστούγεννα.
05:00π.μ. 05 Μοναχά την Μεγάλη Εβδομάδα και τα Χριστούγεννα.
06:00π.μ. 06 Μοναχά την Μεγάλη Εβδομάδα και τα Χριστούγεννα.
07:00π.μ. 07 Μοναχά την Μεγάλη Εβδομάδα και τα Χριστούγεννα.
08:00π.μ. 08
09:00π.μ. 09
10:00π.μ. 10
11:00π.μ. 11










Τρίτη, 9 Ιουνίου 2015

Το σημειωματάριο του Κρίτωνα Κακάβουρα





Δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα το σημειωματάριο του Κρίτωνα Κακάβουρα, το πτώμα του οποίου βρέθηκε προ ημερών σε στάνη στη Τζια. Ο Κακάβουρας έφυγε πέρυσι το καλοκαίρι σε περιοδεία με τους "Πέρσες" του Αισχύλου, από την οποία δεν ξαναγύρισε ποτέ.  Όπως θα διαπιστώσετε, δεν μπορούν να εξαχθούν συμπεράσματα για τις συνθήκες θανάτου του. Το σημειωματάριο εξετάστηκε απο ειδικούς. Συγκεκριμένα ο αντιστράτηγος της αστυνομικής ασφάλειας ήρθε σε επαφη και κάλεσε ειδικό κλιμάκιο ειδικών από την Αμερικη, μετά από διάβημα στο NBA.

Εχθές το πρωί κατέφθασαν οι ειδικοί του NBA και αμέσως μεταφέρθηκαν στη ΓΑΔΑ, όπου για 6 ολόκληρες ώρες δεν μπορούσαν να βγαλουν άκρη με τους δικούς μας. Αμέσως ο Αττικάρχης ενημερώθηκε για το τρομακτικό λάθος που είχε γίνει, οσον αφορά το ποιούς κάλεσαν. Τα χειρότερα (διεθνές ρεζίλεμα) αποσοβήθηκαν χάρις σε έναν μεγαλοφυή ελιγμό του Αττικάρχη, ο οποίος λέγοντας ¨Α, ναι! This way  ela ela.¨ οδήγησε τους ιθύνοντες του αμερικανικού μπάσκετ στο γηπεδάκι δίπλα απ´ τη ΓΑΔΑ, δηθεν για να τους υποδείξει ένα ταλέντο. Εκεί, σε ένα άψογα εκτελεσμένο μεγαλοφυές αστυνομικό σχέδιο, το τηλέφωνό του χτύπησε. Λέγοντας στους υψηλούς παριστάμενους ¨Μισό! Είναι για μένα¨ εξαφανίστηκε απ´ το γήπεδο τρέχοντας, για να βρεθεί λίγα λεπτά αργότερα ξανά στο γραφείο του.

Εξάλλου, στο σάκο που έφερε ο Κακάβουρας, εντοπίστηκε κασετοφωνάκι με κασσέτα μέσα. Η κασέτα έφερε ετικέτα με τον τίτλο ¨Σκέψεις - ιδέες - πώς πραγματικά νιώθω¨. Οι άνδρες άκουσαν προσεκτικά την κασσέτα, η οποία περιείχε έναν συνεχή θόρυβο ψιλού κροταλίσματος και από τις δύο πλευρές και στάλθηκε για ανάλυση. Κατόπιν εξονυχιστικών ελέγχων στα εργαστήρια του επιστήμονα, διαπιστώθηκε ότι ο εν λόγω θόρυβος είναι ¨κάποιος που τρώει πασατέμπο¨. Η κασσέτα κρίθηκε οτι δεν βοηθά καθόλου στην έρευνα και έτσι αποχαρακτηρίστηκε και δόθηκε σε αξιωματικό της ΕΛΑΣ, να την καταστρέψει. Πονηρός αυτός, την κράτησε και ηχογράφησε σ´ αυτήν τον 12χρονο γιο του να ρεύεται.

Επίσης βρέθηκε κινητό τηλέφωνο με τις τελευταίες selfies που τράβηξε ο Κακάβουρας, και σας παρουσιάζουμε σήμερα εδώ.

Ας παρακολουθήσουμε τώρα αυτό το τρομακτικό ταξίδι προς το τέλος. Αυτήν την εσωτερική  καταβύθιση, όπως αποτυπώθηκε απ´ τον ίδιο τον Κακάβουρα. Οπλιστείτε με θάρρος, γερά νεύρα, αλλά και συμπόνια για αυτόν τον άνθρωπο. Τον αδικοχαμένο. Ο Θεός ας γαληνέψει τη φουρτούνα που είχε μέσα του.


-----------------------


ΔΟΝΟΥΣΑ

Πρώτη δοκιμασία για τους "Πέρσες" μου. Μοναδικες στιγμες σημερα στην παρασταση.  Ειμαι ευγνωμων. Τους αγαπω. Το κοινο αγκαλιασε την προσπαθεια. Το καλο θεατρο νικησε. Ο Αισχυλος νικησε. Δεν επεφτε καρφιτσα στο μπητς μπαρ. Με ενα καταπληκτικο γεροντακι ανοιχτηκαμε για χταποδι.

Φεραμε το χταποδι. Χαμος. Ολη η παραλια, μαζι και ενας μαυρουκος, γιναμε ενα πολυχρωμο κουβαρι. Ψησιμο, τραγουδια. Κλαιω δυο ωρες.

Ξυπνησα νωρις νωρις, πριν βγει ο ηλιος. Το γεροντακι ειναι νεκρο. Διπλα μου. Ειμαι διπλα του. Δεν παιρνω μαζι μου τιποτα. Φευγω οπως ειμαι.



ΜΑΝΗ

Παρασταση των Περσών μου στην Πλατσα. Δεν πήγαμε καλά. Δεν ήρθε κανείς. Όλο το απόγευμα ήμουν με το δήμαρχο και δύο πάρεδρους. Με ακολουθούσαν παντού. Ήθελαν να μάθουν το θέατρο, όπως μου είπε ο ένας.  Σταθήκαμε, οι τέσσερις, στη μέση της σκηνής. Νύχτωσε. Τώρα έχουμε έρθει στο σπίτι του δήμαρχου. Θα κοιμηθούμε όλοι εδώ.

Ωραίο πρωινό. Πίνουμε καφέ. Ο ένας πάρεδρος μας ρωτάει συνεχώς μήπως θυμόμαστε αν φορούσε βρακί χθες. Τί να πεις. Τον βοηθάμε όλοι να το βρει.

Πήγα με τα πόδια στο Ταίναρο. Ε, μωρή γριά, φώναζα ωσπου νύχτωσε για τα καλά. Κοιμήθηκα εκεί. Άσχημα. Νομίζω πως για μένα η Μάνη τελείωσε. Το λέω με πόνο ψυχής.
Το επόμενο βράδυ άκουσα γλυκό βιολί από τον πιτσιρικά στο ταβερνάκι.



ΜΙΚΡΗ ΕΠΙΔΑΥΡΟΣ

Η Πέρσες μου στην Επίδαυρο! Πώς σου φαίνεται αυτό, πατέρα;

Δεν αρέσαμε. Φωνές και γιούχα. Διέκοψα την παράσταση και τους μίλησα στις ψυχές τους. Καταλαβαίνουν κατά βάθος ότι δεν φταίω εγώ και ας μην το λένε. Στην εξουσία αντιδρούν, που τους έχει παίξει στα ζάρια. Αμοιρε λαέ μου. Ας είναι. Ας το φορτωθώ εγώ.
Ένα παλληκάρι πρότεινε να κανουμε όλοι σιωπή. Μέθεξη. Και να ξάφνου, ωραιότατος πιτσιρικάς, τριώ - τεσσάρω, να ανεβαίνει στη σκηνή και να μας μαγεύει με το γλυκό βιολί του. Η παράσταση ξεκίνησε πάλι. Όλα γίναν ουρανός και ψωμί σπιτίσο, όπως λέει ο ποιητής.
Τη διέκοψα ξανά ύστερα από λίγα λεπτά.



ΚΡΗΤΗ

Έτος Ελ Γκρέκο!
Ο Ιούλης στην Κρήτη είναι υπέροχος. Ξεκινήσαμε την μικρή περιοδεία στο νησί.

Εχθές είχα παράσταση στο Φόδελε. Στα πλαίσια του εορτασμού του Δομήνικου. Δεν πήγαμε καλά.
Έπρεπε να δεχτώ να μου φορέσουν μικρόφωνο. 500 άτομα και εγώ μες στους πλάτανους. Δεν πάει έτσι.
Δεν πειράζει. Πολύτιμη γνώση για το μέλλον.


Αποκόρωνας, Ιούλιος 2014


Όλα πήγαν λάθος. Έφτασα στον Αποκόρωνα αργοπορημένος, επειδή μου πήρε ώρα να φτιάξω την παραδοσιακή στολή, για το γλέντι προς τιμήν μου. Η στολή ήταν λάθος. Τόσες ώρες χαμένες. Ο σερβιτόρος του δήμου με οδήγησε στο λουτρό του χωριού για να αλλάξω. Μου έφεραν και ρούχα καινούρια. Όταν επιστρέψαμε το γλέντι είχε πια τελειώσει.
Ωραίος άνθρωπος ο πρόεδρος του πολιτιστικού. Ήπιαμε ρακές όλο το βράδυ μαζί και μου είπε για τα προβλήματά του. Έχει και ένα εμπορικό στις Βρύσες. Μερακλής, Λεβέντης. Με την κιθάρα του, μου τραγούδησε τον καημό του, τον καημό όλων των Κρητικών, να πάει μια μέρα στην Κρήτη για να την ξαναδεί. "Εσείς οι Αθηναίοι" μου είπε, "δεν ξέρετε από Κρήτη". Ωραίος... Το κρατάω...



ΣΦΑΚΙΑ

Συναντήθηκα με την Ε. Πιάσαμε δωμάτιο στο τουριστικό. Έφυγε κάποια στιγμή για να φέρει ποτά. Όταν γύρισε ήταν τυλιγμένη σε πετσέτα.


------------------


(δεν αναφέρεται περιοχή)

Ούτε που ξέρω πως βρέθηκα εδώ.

Θα έπρεπε να έχω πάει σε άλλα 9 μέρη να παρουσιάσω τους Πέρσες μου.
Γιατί


------------------



Οι παραστάσεις ακυρώνονται η μια πίσω απ' την άλλη. Σε όποιο νησί και να πάω το ίδιο γίνεται. "Τα λεφτά μας πίσω" και άντε πάλι. Μου λένε όλοι το ίδιο πράγμα. Τους ξένισε, τους "ενόχλησε" το γεγονός ότι η παράσταση είναι μονόλογος. Τους ταρακούνησε από την αιώνια νάρκη τους, θα πω εγώ. 
Γελάει όλο το χωριό.
Ίσως αν το έλεγα "Πέρσης";
Μπα. Δεν έχει νόημα.



Εντάξει. Θα προχωρήσω σε διορθώσεις για να φαινόμαστε πιο πολλοί. 
Δύο προβλήματα.
- πόση ώρα θα μου παίρνει για να αλλάζω και να βγαίνω με άλλα ρούχα;
- η μόνη άλλη φωνή που ξέρω να κάνω είναι ο Καραμανλής. Ίσως εναλλάξ με τη δική μου.


-----------------------


Πήρα λάθος πλοίο. Πάλι στη Δονούσα. Προσπαθώ να τους πείσω για δεύτερο ανέβασμα αλλά τίποτα. 


Μαλακία έγινε. Αυτό τα εξηγεί όλα. Έχω μάθει την αριστερές σελίδες, πού να το καταλάβουν οι άνθρωποι στα αρχαία; Άσε, δε λέω τίποτα. Η ελληνική γλώσσα είναι συνεχής και ζωντανή. Αυτό θα τους πω. Εδώ τους θέλω!

Κανόνισα ανέβασμα στο νηπιαγωγείο (καλό;)

Μαγεία. Παιδικά ματάκια προσηλωμένα. Τα προσωπάκια τους έλαμπαν. Ρουφούσαν το αρχαίο κείμενο.

Είναι Οκτώβρης! Επρεπε να είμαι Αθήνα εδώ και καιρό.


--------------------------


Πήρα λάθος πλοίο. Βρίσκομαι στη Δήλο.


--------------------------


ΙΔΕΑ ΓΙΑ ΘΕΑΤΡΙΚΟ
Ένας άνδρας (εγώ) ανακαλύπτει ότι η συμπεριφορά του (αλλά και όλων των άλλων) έχει διττή υπόσταση. Ιδιωτική και δημόσια. Όσοι είναι σοβαροί στη δημόσια ζωή, συμπεριφέρονται γελοία όταν είναι μόνοι τους. Αντίθετα, όσοι δημόσια είναι καραγκιόζηδες, μόλις βρεθούν μόνοι τους ανοίγουν και κανένα βιβλίο. Δεν έχω λεφτά, κάνει κρύο. Ό,ποιον και να ρωτήσω μου λέει το ίδιο πράγμα. Ότι δεν έχω κανονίσει παράσταση στη Δήλο.


--------------------------


Τί μπορεί να σημαίνει "λάθος" πλοίο στην τελική; Υπάρχει "σωστό";


------------------------


Βρίσκομαι στο Ταίναρο ξανά. Νοέμβριος. Αποφάσισα να τηλεφωνήσω στην Αθήνα. Έπρεπε να έχουμε ξεκινήσει πρόβες από τέλος Αυγούστου.

Δεν τηλεφώνησα τελικά. Το ξέχασα.

Αέρας πολύς και κρύο.


------------------------



ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΣΑΣ 
ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΣΑΣ 
ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΣΑΣ 
ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΣΑΣ 
ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΣΑΣ 
ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΣΑΣ 
ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΣΑΣ 
ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΣΑΣ 
ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΣΑΣ 
ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΣΑΣ 
ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΣΑΣ 



------------------------


Σήμερα πήγα και έφαγα. Ήταν ένας γάμος. Περιττό να πώ ότι ούτε αυτοί ήξεραν κάτι για τους Πέρσες μου. 

Δίκιο είχαν οι άνθρωποι. Δεν πρέπει να είχα παράσταση εδώ, τελικά. Επίσης, δεν έχω μαζί μου τα σκηνικά. Πρέπει να τα άφησα στη Σύμη;
Βρέχει συνέχεια δύο εβδομάδες τώρα.


------------------------


Η τελευταία φωτογραφία του Κακάβουρα (μάλλον Ιανουάριος 2015)

------------------------


Να πάρω τηλέφωνο στην Αθήνα. Έχουμε πρόβες! Έχουμε πρόβες!



------------------------


Πήρα λάθος πλοίο. Ξανά στη Δονούσα. Ερημιά παντού και κρύο.


-----------------------


ΙΔΕΑ ΓΙΑ ΘΕΑΤΡΙΚΟ
Ένας άνδρας (εγώ) οδηγεί στην αμερικανική ενδοχώρα. Σκέφτεται σε όλη τη διαδρομή. Όταν φτάνει στον προορισμό του είναι πια ένας "άλλος" άνθρωπος.
(ίσως χρειαστώ και δεύτερα ρούχα για τον "άλλο" άνθρωπο)

(μάλιστα, μπορεί αυτός ο άλλος να μιλά σαν τον Καραμανλή)



-----------------------


Ακούω γλυκό βιολί







Ακούω γλυκό βιολί