Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ταινία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ταινία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 9 Δεκεμβρίου 2017

Παναγιώτης Λύτρας, η επιστροφή.


Με μεγάλη χαρά το Μετέχνιο παρουσιάζει την ταινία "Παναγιώτης Λύτρας, η επιστροφή". 

Άλλοι, μέσα σε μία χρονιά βγάζουν πολλά 45-λεπτα επεισόδια και εμείς πανηγυρίσαμε που καταφέραμε να βγάλουμε μία μεγάλη, μικρού μήκους ταινία. Τι να κάνεις;

Ο Λύτρας, ως ιδέα, προέκυψε πριν από αρκετά χρόνια όταν μία φίλη φαντασιώθηκε το πόσο γελοία μορφή θα ήταν ο Τάσσος Σώντερς πολεμικός ανταποκριτής. Μέσα στους μήνες που γράφτηκε και γυρίστηκε η ταινία προφανώς αγαπήσαμε τον ξεπλυμένο ήρωα μας, τον οποίο η πραγματικότητα του τον εκμηδενίζει και τον μετατρέπει σε αυτό που με σθένος αντιμάχονταν και έθαβε. 

Με "αφηγητή" μία τηλεοπτική συνέντευξη του Παναγιώτη Λύτρα, στο περιθώριο της βράβευσης του για την προσφορά του στη δημοσιογραφία, θα τον παρακολουθήσουμε σε στιγμές μάχιμης δημοσιογραφίας και άβολων ερωτικών αγκομαχητών.




Πέμπτη 23 Νοεμβρίου 2017

Πέμπτη 31 Δεκεμβρίου 2015

Mary Christman 3

Τρίτη 19 Μαΐου 2015

Λόγια σταράτα. Εκπομπή 2η.




Δύο χρόνια μετά την αποστολή του Τόλη Γιαννέλου στις Βρυξέλλες, ο Πάνος Λέπουρας επισκέπτεται το Λονδίνο για την αποκατάσταση μιας ιστορικής αδικίας.

Συνίσταται η θέαση σε HD και μεγάλη οθόνη.

Λόγια σταράτα. Εκπομπή 2η. from metexnio on Vimeo.


Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου 2015

Τρίτη 1 Απριλίου 2014

5 χρόνια Μετέχνιο


Σάββατο 15 Μαρτίου 2014

Κοπή πρωτοχρονιάτικης πίττας Μετεχνίου



A time for art
A time for living
Sometimes the two can be conflicting


Τετάρτη 29 Ιανουαρίου 2014

Η Φλογέρα του Ρούμπικαν


...είναι η φλογέρα που παίζει δίπλα μας, όσο κι αν κλείνουμε τα αυτιά, πικρός κεφτές στο καλοστρωμένο τραπέζι.
Κι αν θέλαμε να ονειρευτούμε? Δε μας θέλαν. Δε μας άφησαν.

Μη γυρεύετε γέλιο εδώ.  

Τετάρτη 25 Δεκεμβρίου 2013

Mary Christman 2





Πέμπτη 28 Νοεμβρίου 2013

Λεύτερος όπως το πουλί... (Free Berd...)




Στα πλαίσια του αφιερώματος "Months later", και λίγο πριν τον εορτασμό των 5 χρόνων της κοοπερατίβας, σας παρουσιάζουμε ένα αριστούργημα των αισθήσεων (όλων).













Κυριακή 2 Ιουνίου 2013

Χωρίς αστερίσκους... (και υποσημειώσεις)

 
Το περιμένατε με αγωνία...
 
Σιδέρης, Πτιμπέρ και Κολοβός στα καλύτερά τους.
  
 
 
 
 



 
 
 
 
 

Σάββατο 23 Μαρτίου 2013

Λόγια σταράτα





Λόγια Σταράτα λοιπόν…
 
Ελάτε τώρα μαζί μας σε ένα υπέροχο ταξίδι στην άλλη Ελλάδα… Την Ελλάδα που ξέρει. Την Ελλάδα που δεν ξέχασε τι θα πει «ρωμέικη τσίπα»… Την Ελλάδα που μπούχτισε τόσα χρόνια να περιμένει τη λύτρωση της από τους κάθε λογής και κομματικής ιδιότητας, αργυρωνήτους «γιέσμαν», του τσίρκου που λέγεται «πολιτική ζωή του τόπου».



Μέσα σ’ ένα σκηνικό κοινωνικής απαξίωσης, ένας Έλληνας μπαίνει μπροστά.



Είναι ο Τόλης Γιαννέλος. Αποστολή του, να τα πει ένα χεράκι στους Ευρωπαίους εταίρους, αυτούς που θαρρούν πως θα παίξουν τη χώρα μας στα ζάρια. Με λόγια… σταράτα!...



Όπως σημειώνει ο Άλκης Κόλλιας, αρχισυντάκτης και εμπνευστής της ομώνυμης σειράς που εγκαινιάζεται σήμερα, «Η περίπτωση του Αποστόλη (Αποστόλης απ’ την Ανάκασα) είναι μοναδική. Αυτό το παιδί» συνεχίζει ο πολύπειρος ρεπόρτερ, «κατάφερε να υπερνικήσει τόσες και τόσες δυσκολίες, να σταθεί στο χώρο του τραγουδιού που τόσο αγάπησε, αλλά να μην ξεχάσει, ζαλισμένος από την πρόσκαιρη επιτυχία του, τον πραγματικό του σκοπό και εκείνους στους οποίους χρωστάει την ευτυχία του » (Στο σημείο αυτό, ο Άλκης Κόλλιας διευκρινίζει πως εννοεί τον ελληνικό λαό και τα προβλήματά του).



Κοιτάξτε εκείνο το παιδί, όπως θα ‘λεγε και ο Μάνος Χατζιδάκις, δια στόματος Δημήτρη Χορν, από το έργο «Ηθοποιός σημαίνει Φως». Με μόνο του όπλο το δίκιο, με μάτια καθαρά και λόγια… σταράτα, αυτός ο σύγχρονος Δαυίδ, υψώνει το ανάστημά του απέναντι στους γιγάντους. Πολεμά για μας στις Βρυξέλλες, στο διευθυντήριο της Τρόικας, της ΕΟΚ και του Μνημονίου.



Και απαιτεί.



Απαιτεί την προσοχή των μεγάλων, τη συμπαράσταση των ευρωπαίων λαών. Την αγωνιστική. Την άδολη. Άλλωστε, όπως έχει πει ο Κώστας Χατζής (Ιεχωβάς) «Αν δεν υπήρχαμε εμείς, πώς θα υπήρχανε οι άλλοι; Αν δεν υπήρχαν οι μικροί, πώς θα υπήρχαν οι μεγάλοι;»




…



Και νικά…









Δευτέρα 5 Μαρτίου 2012

Ριάλιτι



  Μετά από 2 χρόνια δικαστικών διαμαχών, αποχωρήσεων μελών και πισώπλατων μαχαιρωμάτων, η κοοπερατίβα Μετέχνιο αποφάσισε να δώσει στη δημοσιότητα ό,τι απέμεινε από το φιλόδοξο σχέδιο "Ριάλιτι". Επρόκειτο για την καταγραφή στο φίλμ της μακράς διαδικασίας δημιουργίας μιας ταινίας. Το "Ριάλιτι" ήταν σχεδιασμένο να καταγράψει το δημιουργικό παλμό της ομάδας, όσο και τη διαδικασία της γέννησης ενός αριστουργήματος και γιατί όχι, να χρησιμεύσει ως μια κληρονομιά στις επερχόμενες γεννιές "καλλιτεχνών" για να τους πει απλά: "Ζήσαμε, μάγκες, ζήσαμε..."

Φευ...





Πέμπτη 23 Φεβρουαρίου 2012

Ελληνική Αποκριά




  Κάθε χρόνο τέτοια εποχή, η υπέροχη παράδοση του τόπου μας ξαναζωντανεύει και μας αποκαλύπτει έθιμα που μας γυρνούν σε παλιότερες μαγκανίες ευλογίας της γης και της γονιμότητας. Στα χωριουδάκια της Μεσσηνίας που περιηγηθήκαμε, τη Βλαχάβα, το Μαλακάσι, την Πουλού, το Λιόπρασο και τον Παπαδόκαμπο, αναβιώνει το έθιμο των Κουρμπανιών. Η Παναγιά η Πουλού ευλογεί τη σπορά και οι νέοι (τα Κουρμπάνια) που θα σπείρουν το στάρι, γονατίζουν στο χωράφι και πισθάγκωνα δεμένοι σκάβουν με τα δόντια τους μέσα στο χώμα, ψάχνοντας το κρυμμένο δόντι του γαϊδάρου. Οι κυρίες της εκκλησίας αποβραδίς το έχουν θάψει στο χώμα. Ό,ποιο Κουρμπάνι (αγόρι) το βρει, θεωρείται ότι θα έχει καλή σοδειά, οπότε μεγάλο πανηγύρι ξεκινά, με τη γηραιότερη γυναίκα του χωριού να ανταμείβει συμβολικά το νικητή, προσφέροντας του το γκάρκανο, ένα βραστό αυγό που φέρνει από το σπίτι της.

  Ο συμβολισμός των παραπάνω βρίσκεται ανάμεσα σε ένα σωρό υποθέσεις, όλες μαγευτικά μπερδεμένες και γλυκά ανεξήγητες. Το γκάργκανο, λέει, συμβολίζει τη νέα ζωή που προσφέρεται από την ώριμη εκδήλωσή της, με άλλα λόγια, το ωάριο της γριάς κηρύσσει την αναγέννηση της φύσης. Το δόντι του γαϊδουριού συμβολίζει το αλέτρι που μπαίνει βαθειά στη γης και τη σκάφτει. Το γαϊδούρι είναι το ζώο που ακούραστα και χωρίς παράπονο σέρνει το αλέτρι. Ένα γερό δόντι γαϊδουριού σημαίνει καλός σπόρος στη γή. Κάπως έτσι προέκυψε και το παραδοσιακό τραγούδι που φωνάζουν οι νέοι γύρω απ' τη γριά, μετά το πέρας του εθίμου.

Γερό το δόντι, Προύχοντα
της πέτρας καραβούνι
γυρόβολο, τριόβολο
και στάρι φυτρωμένο
να δώσω στη γριά να πιει
το δόντι να αλέσει.
Τον Κύριο δοξάζουμε
Κυρά που τον κρατάει.


  Συχνά δε, τα τελευταία χρόνια ακολουθεί γαϊδουροδρομία, πάλη, καθώς και η περιφορά του “Μπέη” ή “Τζάρου”, όπου κατά τη διάρκειά της, ο πιο πλακατζής του χωριού, προξενεύει τους συγχωριανούς του, καταπώς του 'ρχεται στο μυαλό του, σκανδαλίζοντας με χιούμορ τους κατοίκους του χωριού, κάνοντάς τους να ξεχάσουν τα βάσανά τους για όλο τον υπόλοιπο χρόνο.

  Βέβαια, η Αποκριά των Ελλήνων, δεν στέκεται μόνο στην παράδοση, καθώς πολυάριθμα καρναβάλια σε διάφορες πόλεις έρχονται να μας προσφέρουν μια γεύση από Βραζιλία, με προεξάρχον το διεθνούς φήμης Καρναβάλι της Πάτρας, το οποίο μπορούμε με σιγουριά να πούμε ότι είναι εφάμιλλο (εαν όχι καλύτερο) των ανώτερων ευρωπαϊκών.







Σάββατο 24 Δεκεμβρίου 2011

Mary Christman











Τετάρτη 23 Μαρτίου 2011

Τόπων Μύστες



Ήρεμοι πια και ευτυχισμένοι, αφεθείτε στο ταξίδι προς τη μέθεξη μέσα από τη κοφτερή ματιά του Τάσσου Σώντερς.


Στο ντοκιμανταίρ αυτό, παρακολουθούμε τις πορείες τριών φαινομενικά διαφορετικών ανθρώπων που τους ενώνει συμπαντικά η ίδια ανάγκη. Είναι η ανάγκη να ανοίξουν περάσματα προς το θείο και αυτήν ακριβώς επιχειρούν να κοινωνήσουν μέσω του ντοκιμανταίρ σε ολόκληρο τον κόσμο.

Η αναζήτησή τους θα τους φέρει πρόσωπο με πρόσωπο με την πνευματική τους υπόσταση. Θα τους παρασύρει στη δίνη της μυσταγωγίας. Εκεί όπου χορεύεις με το χάρο αντάμα και γίνεσαι αδερφός του.
Εκεί όπου μόνο ο αγνός γίνεται αρχηγός στο πανηγύρι, γιατί μόνος αυτός μπορεί να αντέξει τον πόνο του, μόνος αυτός μπορεί να γυρίσει πίσω καλλίτερος.

Οι "Μύστες" της ιστορίας αυτής, έρχονται ο καθένας από τους χρόνους και τα βιώματά του να μας μιλήσουν για την αλήθεια τους. Μα δεν τη λένε ολάκερη. Κι εδώ έρχεται η μαεστρία του Τάσσου Σώντερς να συμπληρώσει αυτό που δεν λέγεται. Τίθεται έτσι στο θεατή - κοινωνό της μυσταγωγίας - το αρχαίο ερώτημα: Μήπως όταν προσπαθούμε να στρέψουμε το βλέμμα μας ψηλά, εκεί ίσως όπου δεν φτάνει, καταφέρνουμε τελικά να δούμε μέσα μας (σύμφωνα και με την Ντορντονική διαδοχή "Θεός - Άνθρωπος - Θεάνθρωπος"); 

Αντί για απάντηση ο Σώντερς αφήνει τις υπέροχες εικόνες της φύσης, των "Τόπων" όπου το θαύμα συντελείται, να πουν τη δική τους αλήθεια. Να φανερώσουν το καλά κρυμμένο μυστικό τους. 
Θεός και Άνθρωπος. Ουρανός και Γη. Το αέναο πάντρεμα των δύο υποστάσεων της ζωής είναι αυτό που θα μας διαφεύγει, όσο δεν προσπαθούμε, όπως οι τρεις αντι-ήρωες της ταινίας να κοιτάξουμε τον αντεστραμμένο καθρέφτη κατάματα. Σωτήρη, Μάρκο, Γιώργο... αυτή η ταινία είναι για σας...










Σάββατο 8 Μαΐου 2010

"Recital (a night with Robert Kolovos)"

Από την πολυσυζητημένη περφόρμανς του Ρόμπερτ Κολοβού στου Beberman Theatre του Τσικάγο.






Τετάρτη 31 Μαρτίου 2010

Σε είχα θαυμάσει κείνη τη μέρα...



Σπάει τη σιωπή του.




Τρίτη 5 Ιανουαρίου 2010

"Αριστερός και Χωρισμένος"

μια ταινία του Νέλλου Σιδέρη



Η κοοπερατίβα μας βρίσκεται στην ευχάριστη θέση να παρουσιάσει για πρώτη φορά στο ελληνικό κοινό τη νέα δημιουργία του Νέλλου Σιδέρη Αριστερός και χωρισμένος. Η ταινία αυτή είναι η δεύτερη δημιουργία του Σιδέρη, του ανθρώπου που δυο χρόνια πριν μας έδωσε το καταπληκτικό Μεταίχνιο ταράζοντας τα εφησυχασμένα νερά της "ελληνικής" φιλμογραφίας.
Πιστός στο κινηματογραφικό είδος που υπηρετεί και για το οποίο λοιδορήθηκε από κοινό και κριτικούς στο χειμερινό φεστιβάλ του Κάλγκαρι, ο Σιδέρης συναντιέται ξανά εδώ με τους μόνιμους πρωταγωνιστές του, Χάρη Φανό και Πέτρο Τσοτσώνη, πλαισιωμένους αυτή τη φορά από την καλλιτέχνι Σώτη Κηπουργού Κολοβού.

Τα διλήμματα που προκύπτουν αβίαστα από την ταινία έρχονται να υπογραμμίσουν απλώς (και όχι φυσικά να "αναδείξουν") την ψυχοσύνθεση του κεντρικού χαρακτήρα, ο οποίος έχει ξεκάθαρα απολέσει τον ίδιο του τον εαυτό. Η σύγκρουση (όχι μόνο εσωτερική) είναι παρούσα σε όλη τη διάρκεια της ταινίας και επιζητά διαρκώς το αυτοεκπληρούμενο τέλος. Θα είναι όμως το τέλος αυτό μία ακόμα αρχή ή ο ήρωας θα συντριβεί στην ίδια του τη διάψευση; Ο Σιδέρης οδηγεί με μαεστρία στη λύση του δράματος όπως μόνο αυτός ξέρει. Για το λόγο αυτό άλλωστε έχει ονομαστεί ο "απάτσι" του κινηματογράφου από τους εφτά οπαδούς του ή, όπως λέει ο Πέτρος Τσοτσώνης: "Ο Σιδέρης είναι η αιτία που ζω και αναπνέω σήμερα, εδώ, μαζί σας".

Καλή σας διασκέδαση...








Τετάρτη 22 Ιουλίου 2009

Μακάριος



Πάνε 35 χρόνια από τότε που χάσαμε τη μισή μαρτυρική μεγαλόννησο και ούτε μία δημοσίευση, ένα αφιέρωμα μνήμης, μια ταπεινή συγγνώμη από τους ανευθυνοϋπεύθυνους διάολε!

Η κοοπερατίβα δεν θα μπορούσε να σταθεί άπραγη μπροστά σ' αυτήν την τεράστια ύβρι. Παρουσιάζει, ως εκ τούτου, το οπτικοποιημένο τραγούδι (βίντεο - κλιντ) "Μακάριος" και ταυτόχρονα, τη δική της οπτική για την κυπριακή τραγωδία...

Στο προφητικό αυτό τραγούδι, ο Μακάριος επιστρέφει για να απευθύνει για τελευταία φορά το περιβόητο "διάγγελμα του '74" στο λαό του. Εκείνος όμως (ο λαός) λείπει και έτσι ο Μ. αναγκάζεται να το αφήσει σε τηλεφωνητή. Η προφανής αλληγορία του τραγουδιού έρχεται για να ρίξει ξανά στο τραπέζι την προβληματική της "α- πολιτείας" έτσι όπως την ανέδειξε ο Τάσσος Σώντερς στο δικό του Άλογο Κούρσας.

Η πρωτότυπη κινηματογράφηση του τραγουδιού, στηριγμένη σε "αυθόρμητες" στιγμές στο στούντιο, η καθηλωτική μουσική αλλά και οι μεστοί, λαϊκοί στίχοι του τραγουδιού υπόσχονται ατέλειωτες ώρες ξεγνοιασιάς και μνήμης σε κάθε υποψιασμένο ακροατή/θεατή.

Καλή διασκέδαση...